قرآن دوم درس دوم

قرآن دوم – درس دوم

معنای کلمات

ردیف

کلمه

معنا

1

مُلک

فرمانروایی

2

یَعلَمُ

می داند

3

ءامِنوا

ایمان آورید

4

یُومِنُ

ایمان می آوَرَد

5

یَعمَلُ

انجام می دهد ، عمل می کند

6

اَحسَنَ

نیکو آفرید ، نیکو کرد

7

یُکَفِّر

می پوشاند

8

سَیِّئات

بدی ها

9

یُدخِلُ

داخل می کند

10

خالدینَ

جاودان

11

صُوَر

صورت ها

12

فَوز

رستگاری

 

معنای ترکیب ها

ردیف

ترکیب

معنا

1

لَهُ المُلکُ

فرمانروایی برای اوست

2

فَامِنُوا

پس ایمان آورید

3

وَ مَن یُومِن بِاللهِ

و کسی که به خدا ایمان می آورد

4

یَعمَل صالِحاً

کار خوب انجام می دهد

5

یُکَفِّر عَنهُ

می پوشاند از او

6

سَیِّئاتِه ی

بدی هایش را

7

وَ یُدخِلهُ

و داخل می کند او را

8

خالِدینَ فیها

در آن جاودان است

9

اَلفوزُ العَظیمُ

رستگاری بزرگ

10

اَحسَنَ صُوَرَکُم

صورت های تان را نیکو آفرید

 

 

 

 

ترجمه صحیح هر عبارت را علامت بزنید .

1 – هُوَ الَّذی خَلَقَکُم.

الف) او آفرید شما را ¨                    ب) او کسی است که آفرید شما را þ توضیح: الذی یعنی کسی که

2 – وَاللهُ بِما تَعمَلونَ بَصیرُ .

الف) و خدا به آنچه انجام می دهید بیناست . þتوضیح : در تعملون ون علامت جمع و مضارع می باشد .

ب) و خدا به آنچه انجام دادید داناست . ¨

3 – فَامِنوا باللهِ وَ رَسولِه ی .

الف) پس ایمان آورید به خدا و پیامبرش þ توضیح: فامِنوا فعل جمع غایب است و رسوله ی یعنی پیامبرش

ب) پس ایمان آوردند به خدا و پیامبر¨

4 – یُکَفِّر عَنهُ سَیِّئاتِه ی

الف) می پوشاند از او بدی هایش را . þ    توضیح: یُکَفِّر فعل مضارع است ماضی نیست .

ب) پوشاند از او بدی هایش را . ¨

5 – یُسَبِّحُ لِلّهِ ما فی السَّمواتِ وَ ما فی الاَرضِ .

الف) تسبیح کرد برای خدا آن چه در آسمان ها و زمین است . ¨

ب) تسبیح می کند برای خدا ، آن چه در آسمانها و آن چه در زمین است . þ توضیح : یُسَبِّح فعل مضارع می باشد .

جمع سالم کلمات :

توضیح :

علامت های«  ون ین  - ات  » علامت های جمع سالم می باشند « ون » و « ین » برای جمع مذکر سالم  و « ات » برای جمع مونث سالم

جمع مذکر سالم

صالِح     ß صالحینَ ، صالِحونَ

صادِق   ß صادقینَ ، صادِقونَ

مُومِن    ß مُومِنینَ ، مُومِنونَ

مُحسِن ß مُحسِنینَ ، مُحسِنونَ

جمع مونث سالم

صالِحَة ß صالِحات

مُومِنَة    ß مُومِنات

ثَمَرَة      ß ثَمَرات

جَنَّة       ß جَنّات

 

مفرد کلمات :

در مفرد مذکر فقط علامتهای جمع حذف می شود

مُسلِمونَ      ß مُسلِم

مُفلِحونَ       ß  مُفلِح

عالِمینَ        ß عالِم

ساجِدینَ     ß ساجِد

در مفرد مونث علامت جمع حذف می شود و « ة »  اضافه می شود

بَیِّنات              ß بیِّنة

ءایات              ß ءایَة

مُسلِمات        ß مُسلِمَة

دَرَجات           ß دَرَجَة

 

سوره ی یونس  آیات ١ تا ١٠ :

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 

الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ ﴿۱﴾

الف لام راء اين است آيات كتاب حكمت‏آموز (۱)

 

 

 آيا براى مردم شگفت‏آور است كه به مردى از خودشان وحى كرديم كه مردم را بيم ده و به كسانى كه ايمان آورده‏اند مژده ده كه براى آنان نزد پروردگارشان سابقه نيك است كافران گفتند اين [مرد] قطعا افسونگرى آشكار است (۲)

 

أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنْ أَوْحَيْنَا إِلَى رَجُلٍ مِّنْهُمْ أَنْ أَنذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُواْ أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِندَ رَبِّهِمْ قَالَ الْكَافِرُونَ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ مُّبِينٌ ﴿۲﴾

 پروردگار شما آن خدايى است كه آسمانها و زمين را در شش هنگام آفريد سپس بر عرش استيلا يافت كار [آفرينش] را تدبير مى‏كند شفاعتگرى جز پس از اذن او نيست اين است‏خدا پروردگار شما پس او را بپرستيد آيا پند نمى‏گيريد (۳)

 

إِنَّ رَبَّكُمُ اللّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الأَمْرَ مَا مِن شَفِيعٍ إِلاَّ مِن بَعْدِ إِذْنِهِ ذَلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ أَفَلاَ تَذَكَّرُونَ ﴿۳﴾

 بازگشت همه شما به سوى اوست وعده خدا حق است هموست كه آفرينش را آغاز مى‏كند سپس آن را باز مى‏گرداند تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند به عدالت پاداش دهد و كسانى كه كفر ورزيده‏اند به سزاى كفرشان شربتى از آب جوشان و عذابى پر درد خواهند داشت (۴)

 

إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا وَعْدَ اللّهِ حَقًّا إِنَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ بِالْقِسْطِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُواْ يَكْفُرُونَ ﴿۴﴾

 اوست كسى كه خورشيد را روشنايى بخشيد و ماه را تابان كرد و براى آن منزلهايى معين كرد تا شماره سالها و حساب را بدانيد خدا اينها را جز به حق نيافريده است نشانه‏ها[ى خود] را براى گروهى كه مى‏دانند به روشنى بيان مى‏كند (۵)

 

هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاء وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُواْ عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللّهُ ذَلِكَ إِلاَّ بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ﴿۵﴾

 به راستى در آمد و رفت‏شب و روز و آنچه خدا در آسمانها و زمين آفريده براى مردمى كه پروا دارند دلايلى [آشكار] است (۶)

 

إِنَّ فِي اخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ اللّهُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَّقُونَ ﴿۶﴾

 كسانى كه اميد به ديدار ما ندارند و به زندگى دنيا دل خوش كرده و بدان اطمينان يافته‏اند و كسانى كه از آيات ما غافلند (۷)

 

إَنَّ الَّذِينَ لاَ يَرْجُونَ لِقَاءنَا وَرَضُواْ بِالْحَياةِ الدُّنْيَا وَاطْمَأَنُّواْ بِهَا وَالَّذِينَ هُمْ عَنْ آيَاتِنَا غَافِلُونَ ﴿۷﴾

 آنان به [كيفر] آنچه به دست مى‏آوردند جايگاهشان آتش است (۸)

 

أُوْلَئِكَ مَأْوَاهُمُ النُّارُ بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ﴿۸﴾

 كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند پروردگارشان به پاس ايمانشان آنان را هدايت مى‏كند به باغهاى [پر ناز و] نعمت كه از زير [پاى] آنان نهرها روان خواهد بود [در خواهند آمد] (۹)

 

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمَانِهِمْ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الأَنْهَارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿۹﴾

 نيايش آنان در آنجا سبحانك اللهم [=خدايا تو پاك و منزهى] و درودشان در آنجا سلام است و پايان نيايش آنان اين است كه الحمد لله رب العالمين [=ستايش ويژه پروردگار جهانيان است] (۱۰)

 

دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلاَمٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۱۰﴾

+