ترجمه قرآن مربوط به صفحات 521 الی 529 سوره های الذاریات الطور النجم و القمر

سوره الذاریات

قسم به آسمان که دارای چین و شکنهای زیباست، (٧) که شما (درباره قیامت) در گفتاری مختلف و گوناگونید! (٨) (تنها) کسی از ایمان به آن منحرف می‌شود که از قبول حقّ سرباز می‌زند! (٩) کشته باد دروغگویان (و مرگ بر آنها)! (١٠) همانها که در جهل و غفلت فرو رفته‌اند، (١١) و پیوسته سؤال می‌کنند: «روز جزا چه موقع است؟!» (١٢) (آری) همان روزی است که آنها را بر آتش می‌سوزانند! (١٣) (و گفته می‌شود:) بچشید عذاب خود را، این همان چیزی است که برای آن شتاب داشتید! (١۴) به یقین، پرهیزگاران در باغهای بهشت و در میان چشمه‌ها قرار دارند، (١۵) و آنچه پروردگارشان به آنها بخشیده دریافت می‌دارند، زیرا پیش از آن (در سرای دنیا) از نیکوکاران بودند! (١۶) آنها کمی از شب را می‌خوابیدند، (١٧) و در سحرگاهان استغفار می‌کردند، (١٨) و در اموال آنها حقّی برای سائل و محروم بود! (١٩) و در زمین آیاتی برای جویندگان یقین است، (٢٠) و در وجود خود شما (نیز آیاتی است)؛ آیا نمی‌بینید؟! (٢١) و روزی شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده می‌شود! (٢٢) سوگند به پروردگار آسمان و زمین که این مطلب حقّ است همان گونه که شما سخن می‌گویید! (٢٣) آیا خبر مهمانهای بزرگوار ابراهیم به تو رسیده است؟ (٢۴) در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام بر تو!» او گفت: «سلام بر شما که جمعیّتی ناشناخته‌اید!» (٢۵) سپس پنهانی به سوی خانواده خود رفت و گوساله فربه (و بریان شده‌ای را برای آنها) آورد، (٢۶) و نزدیک آنها گذارد، (ولی با تعجّب دید دست بسوی غذا نمی‌برند) گفت: «آیا شما غذا نمی‌خورید؟!» (٢٧) و از آنها احساس وحشت کرد، گفتند: «نترس (ما رسولان و فرشتگان پروردگار توایم)!» و او را بشارت به تولّد پسری دانا دادند. (٢٨) در این هنگام همسرش جلو آمد در حالی که (از خوشحالی و تعجّب) فریاد می‌کشید به صورت خود زد و گفت: «(آیا پسری خواهم آورد در حالی که) پیرزنی نازا هستم؟!» (٢٩) گفتند: «پروردگارت چنین گفته است، و او حکیم و داناست!» (٣٠)(ابراهیم) گفت: «مأموریت شما چیست ای فرستادگان (خدا)؟» (٣١) گفتند: «ما به سوی قوم مجرمی فرستاده شده‌ایم... (٣٢) تا بارانی از «سنگ - گِل» بر آنها بفرستیم؛ (٣٣) سنگهایی که از ناحیه پروردگارت برای اسرافکاران نشان گذاشته شده است!» (٣۴) ما مؤمنانی را که در آن شهرها (ی قوم لوط) زندگی می‌کردند (قبل از نزول عذاب) خارج کردیم، (٣۵) ولی جز یک خانواده باایمان در تمام آنها نیافتیم! (٣۶) و در آن (شهرهای بلا دیده) نشانه‌ای روشن برای کسانی که از عذاب دردناک می‌ترسند به جای گذاردیم. (٣٧) و در (زندگی) موسی نیز (نشانه و درس عبرتی بود) هنگامی که او را با دلیلی آشکار به سوی فرعون فرستادیم؛ (٣٨) امّا او با تمام وجودش از وی روی برتافت و گفت: «این مرد یا ساحر است یا دیوانه!» (٣٩) از این رو ما او و لشکریانش را گرفتیم و به دریا افکندیم در حالی که در خور سرزنش بود! (۴٠) و (همچنین) در سرگذشت «عاد» (آیتی است) در آن هنگام که تندبادی بی‌باران بر آنها فرستادیم، (۴١) که بر هیچ چیز نمی‌گذشت مگر اینکه آن را همچون استخوانهای پوسیده می‌ساخت. (۴٢) و نیز در سرگذشت قوم «ثمود» عبرتی است در آن هنگام که به آنان گفته شد: «مدّتی کوتاه بهره‌مند باشید (و سپس منتظر عذاب)!» (۴٣) آنها از فرمان پروردگارشان سرباز زدند، و صاعقه آنان را فراگرفت در حالی که (خیره خیره) نگاه می‌کردند (بی‌آنکه قدرت دفاع داشته باشند)! (۴۴) چنان بر زمین افتادند که توان برخاستن نداشتند و نتوانستند از کسی یاری طلبند! (۴۵) همچنین قوم نوح را پیش از آنها هلاک کردیم، چرا که قوم فاسقی بودند! (۴۶) و ما آسمان را با قدرت بنا کردیم، و همواره آن را وسعت می‌بخشیم! (۴٧) و زمین را گستردیم، و چه خوب گستراننده‌ای هستیم! (۴٨) و از هر چیز دو جفت آفریدیم، شاید متذکّر شوید! (۴٩) پس به سوی خدا بگریزید، که من از سوی او برای شما بیم‌دهنده‌ای آشکارم! (۵٠) و با خدا معبود دیگری قرار ندهید، که من برای شما از سوی او بیم‌دهنده‌ای آشکارم! (۵١) این گونه است که هیچ پیامبری قبل از اینها بسوی قومی فرستاده نشد مگر اینکه گفتند: «او ساحر است یا دیوانه!» (۵٢) آیا یکدیگر را به آن سفارش می‌کردند (که همه چنین تهمتی بزنند)؟! نه، بلکه آنها قومی طغیانگرند. (۵٣) حال که چنین است از آنها روی بگردان که هرگز در خور ملامت نخواهی بود؛ (۵۴) و پیوسته تذکّر ده، زیرا تذکّر مؤمنان را سود می‌بخشد. (۵۵) من جنّ و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند (و از این راه تکامل یابند و به من نزدیک شوند)! (۵۶) هرگز از آنها روزی نمی‌خواهم، و نمی‌خواهم مرا اطعام کنند! (۵٧) خداوند روزی‌دهنده و صاحب قوّت و قدرت است! (۵٨) و برای کسانی که ستم کردند، سهم بزرگی از عذاب است همانند سهم یارانشان (از اقوام ستمگر پیشین)؛ بنابر این عجله نکنند! (۵٩) پس وای بر کسانی که کافر شدند از روزی که به آنها وعده داده می‌شود! (۶٠)

سوره الطور

بسم الله الرحمن الرحیم

سوگند به کوه طور، (١) و کتابی که نوشته شده، (٢) در صفحه‌ای گسترده، (٣) و سوگند به «بیت المعمور»، (۴) و سقف برافراشته، (۵) و دریای مملوّ و برافروخته، (۶) که عذاب پروردگارت واقع می‌شود، (٧) و چیزی از آن مانع نخواهد بود! (٨) (این عذاب الهی) در آن روزی است که آسمان به شدّت به حرکت درمی‌آید، (٩) و کوه‌ها از جا کنده و متحرّک می‌شوند! (١٠) وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان، (١١) همانها که در سخنان باطل به بازی مشغولند! (١٢) در آن روز که آنها را بزور به سوی آتش دوزخ می‌رانند! (١٣) (به آنها می‌گویند:) این همان آتشی است که آن را انکار می‌کردید. (١۴) آیا این سحر است یا شما نمی‌بینید؟! (١۵) در آن وارد شوید و بسوزید؛ می‌خواهید صبر کنید یا نکنید، برای شما یکسان است؛ چرا که تنها به اعمالتان جزا داده می‌شوید! (١۶) ولی پرهیزگاران در میان باغهای بهشت و نعمتهای فراوان جای دارند، (١٧) و از آنچه پروردگارشان به آنها داده و آنان را از عذاب دوزخ نگاه داشته است شاد و مسرورند! (١٨) (به آنها گفته می‌شود:) بخورید و بیاشامید گوارا؛ اینها در برابر اعمالی است که انجام می‌دادید! (١٩) این در حالی که بر تختهای صف‌کشیده در کنار هم تکیه می‌زنند، و «حور العین» را به همسری آنها درمی‌آوریم! (٢٠) کسانی که ایمان آوردند و فرزندانشان به پیروی از آنان ایمان اختیار کردند، فرزندانشان را (در بهشت) به آنان ملحق می‌کنیم؛ و از (پاداش) عملشان چیزی نمی‌کاهیم؛ و هر کس در گرو اعمال خویش است! (٢١) و همواره از انواع میوه‌ها و گوشتها -از هر نوع که بخواهند- در اختیارشان می‌گذاریم! (٢٢) آنها در بهشت جامهای پر از شراب طهور را که نه بیهوده‌گویی در آن است و نه گناه، از یکدیگر می‌گیرند! (٢٣) و پیوسته بر گردشان نوجوانانی برای (خدمت) آنان گردش می‌کنند که همچون مرواریدهای درون صدفند! (٢۴) در این هنگام رو به یکدیگر کرده (از گذشته) سؤال می‌نمایند؛ (٢۵) می‌گویند: «ما در میان خانواده خود ترسان بودیم (مبادا گناهان آنها دامن ما را بگیرد)! (٢۶) امّا خداوند بر ما منّت نهاد و از عذاب‌کشنده ما را حفظ کرد! (٢٧) ما از پیش او را می‌خواندیم (و می‌پرستیدیم)، که اوست نیکوکار و مهربان!» (٢٨) پس تذکّر ده، که به لطف پروردگارت تو کاهن و مجنون نیستی! (٢٩) بلکه آنها می‌گویند: «او شاعری است که ما انتظار مرگش را می‌کشیم!» (٣٠) بگو: «انتظار بکشید که من هم با (شما انتظار می‌کشم شما انتظار مرگ مرا، و من انتظار نابودی شما را با عذاب الهی)!» (٣١) آیا عقلهایشان آنها را به این اعمال دستور می‌دهد، یا قومی طغیانگرند؟ (٣٢) یا می‌گویند: «قرآن را به خدا افترا بسته»، ولی آنان ایمان ندارند. (٣٣) اگر راست می‌گویند سخنی همانند آن بیاورند! (٣۴) یا آنها بی هیچ آفریده شده‌اند، یا خود خالق خویشند؟! (٣۵) آیا آنها آسمانها و زمین را آفریده‌اند؟! بلکه آنها جویای یقین نیستند! (٣۶) آیا خزاین پروردگارت نزد آنهاست؟! یا بر همه چیز عالم سیطره دارند؟! (٣٧) آیا نردبانی دارند (که به آسمان بالا می‌روند) و بوسیله آن اسرار وحی را می‌شنوند؟! کسی که از آنها این ادّعا را دارد دلیل روشنی بیاورد! (٣٨) آیا سهم خدا دختران است و سهم شما پسران (که فرشتگان را دختران خدا می‌نامید)؟! (٣٩) آیا تو از آنها پاداشی می‌طلبی که در زیر بار گران آن قرار دارند؟! (۴٠) آیا اسرار غیب نزد آنهاست و از روی آن می‌نویسند؟! (۴١) آیا می‌خواهند نقشه شیطانی برای تو بکشند؟! ولی بدانند خود کافران در دام این نقشه‌ها گرفتار می‌شوند! (۴٢) یا معبودی غیر خداوند دارند (که قول یاری به آنها داده)؟! منزّه است خدا از آنچه همتای او قرارمی‌دهند! (۴٣) آنها (چنان لجوجند که) اگر ببینند قطعه سنگی از آسمان (برای عذابشان) سقوط می‌کند می‌گویند: «این ابر متراکمی است!» (۴۴) حال که چنین است آنها را رها کن تا روز مرگ خود را ملاقات کنند؛ (۴۵) روزی که نقشه‌های آنان سودی به حالشان نخواهد داشت و (از هیچ سو) یاری نمی‌شوند! (۴۶) و برای ستمگران عذابی قبل از آن است (در همین جهان)؛ ولی بیشترشان نمی‌دانند! (۴٧) در راه ابلاغ حکم پروردگارت صبر و استقامت کن، چرا که تو در حفاظت کامل ما قرار داری! و هنگامی که برمی‌خیزی پروردگارت را تسبیح و حمد گوی! (۴٨) (همچنین) به هنگام شب او را تسبیح کن و به هنگام پشت کردن ستارگان (و طلوع صبح)! (۴٩)

سوره النجم      آیه ی آخر (۶٢) دارای سجده واجب است .

بسم الله الرحمن الرحیم

سوگند به ستاره هنگامی که افول می‌کند، (١) که هرگز دوست شما [= محمّد «ص»] منحرف نشده و مقصد را گم نکرده است، (٢) و هرگز از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید! (٣) آنچه می‌گوید چیزی جز وحی که بر او نازل شده نیست! (۴) آن کس که قدرت عظیمی دارد [= جبرئیل امین‌] او را تعلیم داده است؛ (۵) همان کس که توانایی فوق العاده دارد؛ او سلطه یافت... (۶) در حالی که در اُفق اعلی قرار داشت! (٧) سپس نزدیکتر و نزدیکتر شد... (٨) تا آنکه فاصله او (با پیامبر) به اندازه فاصله دو کمان یا کمتر بود؛ (٩) در اینجا خداوند آنچه را وحی کردنی بود به بنده‌اش وحی نمود. (١٠) قلب (پاک او) در آنچه دید هرگز دروغ نگفت. (١١) آیا با او درباره آنچه (با چشم خود) دیده مجادله می‌کنید؟! (١٢) و بار دیگر نیز او را مشاهده کرد، (١٣) نزد «سدرة المنتهی»، (١۴) که «جنت المأوی» در آنجاست! (١۵) در آن هنگام که چیزی [= نور خیره‌کننده‌ای‌] سدرة المنتهی را پوشانده بود، (١۶) چشم او هرگز منحرف نشد و طغیان نکرد (آنچه دید واقعیّت بود)! (١٧) او پاره‌ای از آیات و نشانه‌های بزرگ پروردگارش را دید! (١٨) به من خبر دهید آیا بتهای «لات» و «عزّی»... (١٩) و «منات» که سوّمین آنهاست (دختران خدا هستند)؟! (٢٠) آیا سهم شما پسر است و سهم او دختر؟! (در حالی که بزعم شما دختران کم ارزش‌ترند!) (٢١) در این صورت این تقسیمی ناعادلانه است! (٢٢) اینها فقط نامهایی است که شما و پدرانتان بر آنها گذاشته‌اید (نامهایی بی‌محتوا و اسمهایی بی مسمّا)، و هرگز خداوند دلیل و حجتی بر آن نازل نکرده؛ آنان فقط از گمانهای بی‌اساس و هوای نفس پیروی می‌کنند در حالی که هدایت از سوی پروردگارشان برای آنها آمده است! (٢٣) یا آنچه انسان تمنّا دارد به آن می‌رسد؟! (٢۴) در حالی که آخرت و دنیا از آن خداست! (٢۵) و چه بسیار فرشتگان آسمانها که شفاعت آنها سودی نمی‌بخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر کس بخواهد و راضی باشد اجازه (شفاعت) دهد! (٢۶) کسانی که به آخرت ایمان ندارند، فرشتگان را دختر (خدا) نامگذاری می‌کنند! (٢٧) آنها هرگز به این سخن دانشی ندارند، تنها از گمان بی‌پایه پیروی می‌کنند با اینکه «گمان» هرگز انسان را از حقّ بی‌نیاز نمی‌کند! (٢٨) حال که چنین است از کسی که از یاد ما روی می‌گرداند و جز زندگی مادی دنیا را نمی‌طلبد، اعراض کن! (٢٩) این آخرین حدّ آگاهی آنهاست؛ پروردگار تو کسانی را که از راه او گمراه شده‌اند بهتر می‌شناسد، و (همچنین) هدایت‌یافتگان را از همه بهتر می‌شناسد! (٣٠) و برای خداست آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است تا بدکاران را به کیفر کارهای بدشان برساند و نیکوکاران را در برابر اعمال نیکشان پاداش دهد! (٣١)

/ 0 نظر / 10 بازدید