درس هفتم شادی بی پایان

 

     باغهای بهشتی که بهشتیان در آن ساکن هستند، متعدد و گوناگون است و با توجه به روایاتی که در تفسیر آیات مربوط به این باغها آمده، معلوم میشود که :

مَّثَلُ الَّذِینَ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ کَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِی کُلِّ سُنبُلَةٍ مِّئَةُ حَبَّةٍ وَاللّهُ یُضَاعِفُ لِمَن یَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ

 

مَثَل (صدقات‏) کسانى که اموال خود را در راه خدا انفاق مى‏کنند همانند دانه‏اى است که هفتخوشه برویاند که در هر خوشه‏اى صد دانه باشد؛ و خداوند براى هر کس که بخواهد (آن را) چند برابر مى‏کند، و خداوند گشایشگر داناست‏.    (  بقره 261)
 
وجود بهشت و جهنّم
 
شیخ صدوق» مى‏فرماید: اعتقاد ما درباره بهشت و دوزخ این است که آن دو آفریده شده‏اند و پیامبر (ص) به هنگام معراج وارد بهشت شد و دوزخ را نیز مشاهده نمود. اوائل المقالات: ص 102 ـ .103
 
 
«أعدت للذین آمنوا بالله و رسله» (حدید/21) (بهشت)  براى گروهى که به خدا و رسولان او ایمان آورده‏اند؛ آماده شده است.
«أعدت للمتقین» (آل عمران/133) : (بهشت) براى پرهیزگاران آماده شده است.
با
«و اتقوا النار التى اعدت للکافرین» (آل عمران/131) : از آتشى بپرهیزید که براى کافران آماده شده است. (جهنم)

تنوع باغها، مربوط به مراتب و درجهها و مقامهای بهشتیان است که هر گروهی از آنان بر اساس شایستگی در این باغهای بهشتی که هر یک از دیگری برتر و والاتر است جایگزین میشوند.
    
ولی برطبق روایات "فردوس" برترین و بالاترین جایگاه بهشت است که در این بخش پیامبر اکرم، امامان و برخی پیروان راستین آنان مانند ابوذر و سلمان و ... ساکن هستند.

 

غیر قابل تصوّر

سرزمینی به وسعت تمام آسمان ها و زمین ، پوشیده از باغ های بزرگ و قصرهای باشکوه و زیبا .

 

 

رودهایی از شیر و عسل و آب زلال که به جای سنگریزه و خاک در آن دانه های مروارید غلتان است .

 

 

این جا بهشت است .

 

 

پاداش خداوند به نیکو کاران!

 

 

درهای بهشت گشوده می شود و فرشتگان خوش آمد گویان به استقبال مومنان می آیند .

 

این جا از بیماری ، ترس ، اندوه و خستگی خبری نیست . 

 

خدمتکاران مؤدب و زیبا در کمال احترام از شما با غذاهای لذیذ و نوشیدنی های بهشتی پذیرایی می کنند . این جا هر میوه ای که شما بخواهید وجود دارد .  

 

همین که شما در دلتان قصد خوردن میوه ای را می کنید ، آن درخت شاخه هایش را پایین می آورد و میوه هایش را در دسترس شما قرار می دهد .   

نیکوکاران در بهشت به دیدار یک دیگر رفته و با پیامبران ، امامان و نیکوکاران هم نشینند . 

آن ها با لباس های حریر بر روی تخت های زیبایی که برای استراحت آن ها در بهشت قرار دارد ، در کنار هم نشسته و با مهربانی با یکدیگر گفت و گو می کنند .  

این ها فقط گوشه ای از نعمت های بی شمار خداوند به نیکوکاران است .

آن چه شیرینی این نعمت ها را برایشان بیشتر می کند این است که هیچ گاه نعمت های بی پایان خداوند از آن ها گرفته نخواهد شد و آنان همان گونه که خودشان آرزو دارند ، تا ابد در بهشت خواهند ماند . 

خداوند مهربان درباره ی وسعت نعمت های بهشت می فرماید :  

لَهُم مَّا یَشَاؤُونَ فِیهَا وَلَدَیْنَا مَزِیدٌ(35ق)

هر چه بخواهند در آنجا دارند و پیش ما فزونتر [هم] هست.

دانش آموزان عزیز شما چه چیزهایی درباره ی بهشت می دانید ؟

دانستن این مطالب درباره بهشت ، چه احساسی در انسان به وجود می آورد ؟

کارهای خوب انجام دهیم . 

بهشت آفرینان

این همه پاداش در برابر چیست ؟

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم می فرماید : 

در بهشت فرشتگانی را دیدم که با خشت هایی از طلا و نقره قصری می ساختند . آن ها گاهی دست از کار می کشیدند و بعد از مدتی دوباره شروع به ساختن می کردند .

از آنان پرسیدم : چرا ناگهان دست از کار می کشید ؟

گفتند : وقتی مصالح ساختمانی ما تمام می شود ، دیگر نمی توانیم کار کنیم . پس منتظر می شویم تا دوباره برای ما مصالحی بفرستند .

پرسیدم: مصالح کار شما چیست ؟

گفتند : هنگامی که مومنی در دنیا می گوید : « سُبحانَ اللهِ وَالحَمدُ لِلّهِ وَ لا اِلهَ اِلّا اللهُ وَ اللهُ اَکبَر» این کلمات او در این جهان تبدیل به خشت های طلا و نقره می شود و ما برای او با این خشت ها قصر می سازیم و هر گاه گفتن این کلمات را قطع کند ، مصالح ما نیز تمام می شود .  

این حدیث به روشنی نشان می دهد که نعمت های بهشت به دست خود بهشتیان به بهشت فرستاده می شود .

 

آن ها با اعمال صالحی که در دنیا انجام می دهند ، این نعمت ها را برای زندگی خود در بهشت پس انداز می کنند .

 

خداوند مهربان هم که تلاش آن ها را می بیند ، برای قدر دانی از آنها پاداششان را ده ها برابر و گاهی صدها برابر می کند و چنین هدایای ارزشمندی را در بهشت به آنان می بخشد .

 

پس باید گفت : در حقیقت نعمت های بهشت ، نتیجه ی اعمال نیک انسان ها در دنیا و لطف و بخشش خداوند به آن ها در آخرت است .

آتش سوزان

اما در بیرون از بهشت ، در قعر دره ای بسیار عمیق:      

آتش از هر سو زبانه می کشد . ستمکاران مغرور مانند هیزم ، آتش می گیرند و می سوزند . این جا زندان آنهاست ،         جهنم!

 

فریادهای گوشخراش جهنّمیان و صدای مهیب آتش ، از فاصله های دور ، هر دلی را از ترس می لرزاند . ستمگرانی که در دنیا مؤمنان را آزار می دادند ، این جا با صورت های سیاه و زشت در میان آتش به دنبال آب و غذا می گردند . اما نه آبی هست و نه غذایی .  آتش پوست آن ها را می سوزاند و دوباره پوست جدیدی اندام های آنان را می پوشاند و ... .

این سرنوشت کسانی است که به خدا و فرستادگانش ایمان نداشته و روز قیامت را انکار می کردند . ستمکارانی که مردم را اذیّت می کردند و از هیچ گناهی روی نمی گرداندند.

دوزخ آفرینان

این عذاب ها همان کارهای زشتی است که دوزخیان از دنیا برای خودشان پیش فرستاده اند . هر یک از این زشتی ها به صورت عذابی دردناک می آید و به نزد صاحبشان باز می گردد . مثلاً کسی در دنیا همیشه با زبانش دیگران را آزار می دهد ، در جهنّم همواره در محاصره مارها و عقرب ها ی گزنده ای قرار دارد که خودش آن ها را به وجود آورده است .

 

پس باید گفت : جهنم را نیز خود جهنمیان با اعمال خود به وجود آورده اند .

 

همین که کسی وارد جهنم می شود ، دیگران با ناسزا و نفرین به استقبال او می روند . گروهی از آن ها به گروهی دیگر که در دنیا دوست هم بودند می گویند : شما در دنیا ما را گمراه کردید ، پس باید عذاب ما را هم به دوش بکشید . آن ها می گویند : ما که شما را مجبور نکرده بودیم . شما خودتان به دنبال ما می آمدید . ما عذاب خودمان را هم نمی توانیم تحمل کنیم . سپس همگی به سراغ شیطان رفته و می گویند : تو بودی که همه ما را گمراه کردی و به جهنّم کشاندی . شیطان می گوید : « خداوند به شما وعده های راست داد و من وعده های دروغ . شما خودتان وعده های راست خداوند را کنار گذاشتید و وسوسه های دروغ مرا باور کردید . پس به جای سرزنش من ، خودتان را سرزنش کنید . »

 

این جاست که جهنمیان به فرصت های از دست رفته فکر می کنند و با حسرت و پشیمانی

می گویند :

« ای کاش در دنیا با فلان شخص دوست نمی شدیم .

ای کاش اصلاً مشتی خاک بودیم و امروز چنین حالی نداشتیم .

ای کاش عمل صالحی انجام می دادیم ... »

به راستی در این میان مقصّر کیست ؟ 

بیشتر بدانیم

یکی دیگر از نام های روز قیامت           روز جزا           است .

یعنی روزی که هیچ کار نیک و بدی نادیده گرفته نمی شود و برای هر کاری هر قدر کوچک باشد پاداش یا مجازاتی مناسب آن کار در نظر گرفته شده است .

 

احادیثی در همین مورد : (روز جزا)

 

کسی که روزه می گیرد ، روزه اش در روز قیامت تبدیل به سپری می شود که آتش را از او دور می کند .    کافی جلد 4 ص 62 

 

بهترین انسان ها در روز قیامت کسانی هستند که به پدر و مادر خود خوبی کنند .مستدرک الوسائل ج 13 ص 414 

 

کسی که از کارهای بد دیگران در حق خودش گذشته و آ

/ 0 نظر / 15 بازدید