امام سجاد(ع) و پیرمرد شامی

وقتی قافله اسیران کربلا به دمشق رسید، در کنار کوچه‌ها مردمایستاده بودند و تماشا می‌کردند.

پیرمردی از شامیان جلو آمد و در مقابلقافله اسیران بایستاد و گفت: شکر خدای را که شما را کشت و شهرهای اسلام را از شرّمردان شما آسوده ساخت و امیرالمؤمنین یزید را بر شما پیروزی داد.
امام زین‌العابدین(ع) به آن پیرمرد، که در آن سن و سال ازتبلیغات زهرآگین اموی در امان نمانده بود، فرمود: ای شیخ، آیا قرآن خوانده‌ای؟
گفت: آری.
فرمود: این آیه را قرائت کرده‌ای: قل لا أسئلکم علیه أجرا إلّاالمودّة فی القربیٰ.
گفت: آری.
امام سجاد(ع) فرمود: آن خویشاوندان که خداوند تعالی به دوستیآنها امر فرموده و برای رسول ‌الله اجر رسالت قرار داده ماییم.
سپس آیه تطهیر را که در حقّ اهل‌بیت پیغمبر(ص) است تلاوت فرمود: إنّما یرید الله لیذهب عنکم الرجس أهل‌البیت و یطهّرکم تطهیراً.
پیرمرد گفت: این آیه را خوانده‌ام.
امام(ع) فرمود: مراد از این آیه ماییم که خداوند ما را از هرآلایش ظاهر و باطن پاکیزه داشته است.
پیرمرد بسیار تعجب کرد، گریست و گفت: چقدر من بی‌خبر مانده‌ام. سپس به امام(ع) عرض کرد: اگر توبه کنم آیا توبه‌ام پذیرفته است؟
امام(ع) به او اطمینان داد.
این پیرمرد را به سبب همین آگاهی شهید کردند.


برگرفته از: عرفان اسلامی (شرحجامع مصباح الشریعه و مفتاح الحقیقه)، ج 12.
منبع خبر: ماهنامه موعود شماره 85

 

/ 0 نظر / 9 بازدید